Obecnie spada się w/na poziomie

Dna już nie ma

i nikt nie może stoczyć się na dno

ani leżeć na dnie

Dno o ktorym wspominają nasi rodzice

było czymś stałym

na dnie

jednak

było sie kimś

określonym

człowiekiem straconym

człowiekiem zgubionym

człowiekiem który

dźwiga się z dna

z dna można też było 

wyciagać ręce i wołać z "z głębokości"

obecnie gesty te nie maja większego znaczenia

w świecie współczesnym dno zostało usunięte

ciągłe spadanie 

nie sprzyja postawom 

malowniczym pozycjom

niezłomnym

gdzie są szczyty

gdzie otchłanie

gdzie dno

czasem mam wrażenie

że dno współczesnych

leży płytko tuż pod powierzchnią 

życia

ale to chyba jeszcze jedno złudzenie

być może istnieje w naszych czasach

potrzeba budowy

nowego przystosowanego do naszych potrzeb Dna

Spadając nie możemy przybrać formy

słowo spadanie nie jest

słowem właściwym

nie objaśnia tego ruchu

ciała i duszy

w którym przemija 

człowiek współczesny

zbuntowani ludzie

potępione anioły

spadały głową w dół

człowiek współczesny

spada we wszystkich kierunkach

równocześnie

w dół w górę na boki

na kształt róży wiatrów

dawniej spadano i wzoszono się 

pionowo

obecnie 

spada się poziomo

* fragmenty poematu T. Różewicza

copyleft

Idea copyleft polega na takim wykorzystaniu systemu praw autorskich, że osiąga zupełnie odwrotne cele niż copyright(poszerzenie wolności zamiast jej ograniczenia).

W pierwszym etapie zastrzega się prawa autorskie do danej pracy. Ten etap nie różni się niczym od copyright. Dopiero w następnym zezwala się wszystkim zainteresowanym na dowolne kopiowanie, dystrybuowanie oraz modyfikowanie danej pracy lub pracy pochodnej. Jednocześnie zastrzega się by wszelkie zmiany również były objęte klauzulą copyleft, a więc wykorzystywane na tych samych zasadach co pierwotna praca. Celem jest tutaj stworzenie twórczości, która będzie się rozprzestrzeniać i jednocześnie nigdy ten proces rozprzestrzeniania się nie będzie mógł być zablokowany przez ponowne zastrzeżenie wszystkich praw autorskich do niej.

do czasu.

:: Jedyna rzecz jakiej trzeba się nauczyć to uwaga.Obserwuj każdą rzecz, którą robisz. Obserwuj każdą myśl, jaka przepłynie ci przez głowę. Obserwuj każde pragnienie, które przejmuje nad tobą kontrolę. Obserwuj nawet najmniejsze gesty- chodzenie, rozmowę, jedzenie, kąpiel. Obserwuj wszystko. Niech każda czynność stwarza ci szansę do obserwacji. Wąchaj, dotykaj, czuj bryzę i promienie słońca.Kiedy obserwujesz pojawia się przejrzystość. Im stajesz się uważniejsza, tym bardziej maleje w tobie pośpiech. Stajesz się pełna wdzięku. Kiedy obserwujesz... twój trajkoczący umysł rozmawia mniej, ponieważ energia, która była wykorzystana do trajkotania zmieniła się i stała się uwagą- ale to ta sama energia. Teraz coraz więcej energii będzie przemieniać się w uwagę, a umysł straci pożywienie. Myśli staną się mniejsze , zaczną tracić na wadze. Powoli, zaczną umierać. A kiedy umierają myśli, pojawia się przejrzystość. Twój umysł zmienia się w lustro. Poruszaj się przez życie nieustannie obserwując.Nie możesz być pół na pół, nie możesz być letni. To ci nie pomoże. Letnia woda nie może wyparować, a niewielki wysiłek, aby stać się świadomym, kończy się klęską. Transformacja zachodzi tylko wtedy, gdy włożysz w nią całą swoją energię. Zamieszanie to główna przyczyna cierpienia. Przejrzystość to podstawa poczucia błogości.I teraz wiesz, że nie ma śmierci, ponieważ przebudzenia nie da się zniszczyć. Gdy nadejdzie śmierć, ją również będziesz mógł obserwować. Umrzesz patrząc.Twoje ciało zniknie, ale twoja uwaga pozostanie. Stanie się częścią kosmicznej całości. Stanie się Kosmiczną Świadomością. Oto szczyty, które zostały ci dane z chwilą narodzin.::

w 5 minut/ albo w 2,5

Prędko pędził tamtn wiatr, który zaniósł mnie daleko od Ciebie. Na szczęście wiał tak prędko.Gdyby tamte fale niosły wówczas w przeciwnym kierunku uniknęlibyśmy sztormu i cieszyć się mogli na wieki mitem Arki Noego. O tym, że każdy z każdym i  komuś coś jest winien. Winnemu biada.Winnemu łzy. Winnemu wiatr w oczy. (...)Cała jestem kwitnąca, cała w różach, cała w makach, kwitnąco-krwawiąca. Krwaiąca powoli, spokojnie, zbyt wolno, żeby zauważyć, że umieram.

FEAR

Forget everything and run
Face everything and rise

!

w 5 minut

Gryzłam kamienie, gryzłam żwir, gryzłam piach. Chrzęściło, szeleściło, chrupało, potem skwierczało. Złościłam się, płakałam, głodowała, głodowałam, głodowałam. Nie ma miłości. Wsadziłam rękę w czarne błyszczące niebo jak budyń. Otulona. Zasnęłam, spałam spokojnie, długo, nie cierpiałam, nie wspominałam, nie śniłam.  Nikt nie słyszał. Nikt nie odpowiadał. Snami wymiotowałam. Snami wołałam. Jest zamknięta w wizji swojej własnej projekcji. Oczy błyszczą, skóra płonie. Kropelki potu lśnią w słońcu i spalają na wietrze. PIEKIELNIE GORĄCO. Być dobrym, być dobrym. Cichym i spokojnym. Otwierać oczy z oddechem. Brać oddech. Brać oddechem życie. Pamiętać wszystko.

z cyklu dowody na istnienie boga

W procesie ewolucji wytworzyliśmy świadomość, która oddaje cześć i wielbi samą siebie.

w 5 minut

smaki zapachy świata przenikają się w powietrzu pomiędzy przestrzenią ruchu wyobrażonego nieświadomego wewnętrznego przepływu krwi o smaku malinowym truskawkowym czekoladowym fantazyjnych zestawach myśli, znaków uczuć wyobrażenia wyobcowanego zanegowanego przez optymalne warunki ruchu,bezruchu,poruszenie atomowe molekularne zwiewne powiewne, wywiewne, morze...może niebieskie może czerwone może pomarańczowe buty sobie kupię, a może be z butów? bez butów po trawie pochodzę, deszczu się napiję,, liścia zjem, zielono-fiołkową kupę potem zrobię. Ah...na białym stole, w białym oknie, w białej sukience wezmę ślub ze sobą, ze mną, po mnie, i po wszystkim. ie nie ma.Znaczenie jest iluzją, cisza jest ciszą i nic poza tym. Wszystkie prawdy są objawione, wszystkie słowa wypowiedziane. Czas umierać, czas umierać.

lustra

Przez całe życie podążałem za fascynującymi mnie ludźmi, bo dla mnie prawdziwymi ludźmi są szaleńcy ogarnięci szałem życia, szałem rozmowy, szałem pożądania, pragnący wszystkiego na raz, ci co nigdy nie ziewają, nie plotą głupstw, ale płoną płoną płoną. 

J. Kerouack , "W drodze"

okazuje się, że to za dużo

Logos /znaczy rozum wszechświata/znaczy połączenie/

Jak poznałam K. powiedział mi, że wierzy w  c h a o s.
Trochę się przeraziłam, bo ja wierzę w  p u n k t.
Rozmawialiśmy o wszechświecie.

Potem okazało się, że on jest introwertyczny, a ja ekstrawertyczna,
on obserwuje, ja osądzam,
on czeka, ja ruszam na przód,
on doświadcza, ja wyczuwam.

postmodernizm

W 1989 roku powiedziałam w wywiadzie, że w sztuce XXI wieku zatrą się granice między artystą i publicznością; że wszystko skupi się na wymianie energii i doświadczeń. W pewien sposób moja wizja już się spełnia. Samo patrzenie na coś nie jest równoznaczne z doświadczaniem tego. Dopiero zaangażowane przeżywanie jest równe doświadczeniu. Nasza kultura jest oparta na poczuciu winy i przez to obecna jest w nas ciągła potrzeba działania. Chcę dać ludziom przyzwolenie na to, by przez chwilę nie robili nic, by mogli zamknąć oczy i się skupić. Na tej wystawie widz nie znajdzie nic poza tym, co już ma w sobie, ma po prostu się zatrzymać i pomyśleć. 

M.Abramowić

TAK, JUŻ WROCIŁAM

Nigdy nie nauczę się pakować walizki

bo niby jak miałabym zapakować

swój dom?

I lubię tę nieumiejętność

I tę walizkę

Stojącą jeszcze zawsze kilka dni

pod szafą, jakby czekała, że

a nóż widelec

pojawi się okazja

Wyjeżdżać jednak nie potrafię

(to znaczy wracać skądś - wyjeżdżać skądś, które nie jest innym miejscem niż dom

lub skądś gdzie byłam dłużej

lub skądś do tam, którego nie znam)

Najchętniej rozciągnęłabym tę chwilę 

do granic możliwości

jak pajęczynę, która oplatałaby mną

opuszczane miejsce

jeszcze długo po moim wyjeździe

Za to jak już wyjadę(!)

to już po chwili niepewności

jak już jestem na odległość od domu,

że nawet po zapomniane rękawiczki zimą bym się nie wróciła,

bo daleko choć wciąż blisko.

To budzi się solarus plexus

prekambryjski ptak podniebny

rozwija swe skrzydła do lotu

i uwięziony w ósemce nieskończoności

nie wiadomo 

czy wyjeżdża czy wyjeżdża

tak, już wróciłam

BEFORE  I  DIE

What  we live ::: : :  ::     ::::  : : : inflames an inside fire of my deep feminity.

In a place which I want reach to dicover my own moment of birth. My beginning.

The place where screams and moans mix with whispers and silence.

Where you hear a gentle sound of the  c o n s t a n t    m  o v e m e  n t . The very first word, which was never a word.

Where you do not have to think about a presence, because   I T   I S   p r e s e n c e.

It impels the inside instinct of my destiny.

To survive,

But, I go to death. I know.

BEFORE I DIE, I want to die(ing) a lot.

I want to know my end, the same, I want to know my beginning.

To live knowingly. To cross over.



PRZED ŚMIERCIĄ

To czym żyjemy::: :: : ::: ::   ::  ::::: : rozpala wewnętrzny ogień mojej kobiecości.

Głęboko, w miejscu do którego chciałabym dotrzeć, żeby odnaleźć mój początek, moje narodziny.

Miejsce, w którym krzyki i jęki mieszają się z szeptami i ciszą.

Gdzie można usłyszeć ledwo dosłyszalny dźwięk  w i e c z n e g o  r u c h u. Pierwsze słowo, które nigdy nie było słowem.

Gdzie nie trzeba myśleć o obecności, ponieważ każda chwila JEST OBECNOŚCIĄ.

To pobudza mój wewnętrzny instynkt, rosło w siłę moje przeznaczenie.

Żeby przetrwać.

Ale wiedziałam, że idę na śmierć.

Przed śmiercią, chciałabym umierać jeszcze wiele razy.

Zrozumiałam, że chcę poznać mój koniec, tak samo, jak chcę poznać mój początek.

Żeby przeżyć. Ze świadomością

AVANZ DE MORIR

Lo que vivimos : : : ::  :    : :: :: : ::  enciende el fuego interior de mi feminidad más profunda.
El lugar al que quiero llegar a descubrir el momento exacto de mi nacimiento.
Mi principio.
El lugar donde gritos y gemidos se mezclan con susurros y silencio.
Donde se oye el sonido suave del movimiento constante. La primera palabra, que nunca fue palabra.
Donde no se piensa en presencia, porque está presente.

Impulsa el instinto interior de mi destino.
Para sobrevivir,
Pero, voy a la muerte. Lo sé.

Antes de morir, quiero morir mucho.


Quiero saber de mi fin, en la misma manera, igual, quiero saber de mi principio.
Para vivir  sabiendo. Para cruzar.